Συκόπετρα
Η Συκόπετρα είναι ένα ακρητικό χωριό της επαρχίας Λεμεσού σε υψόμετρο 740 μέτρων. Είναι κτισμένο στη βόρεια πλευρά μιας λεκάνης από βουνά τα οποία συνορεύουν με τις τρεις επαρχίες στα βόρεια με την επαρχία Λευκωσία, στα ανατολικά της σύνορα με την επαρχία Λάρνακας, και διοικητικά, με την επαρχία Λεμεσού.
Το χωριό περιτριγυρίζετε από ψιλές βουνοκορφές που ξεπερνούν τα 1000 μέτρα όπως στα Βορειοανατολικά ο Σταυρόπευκος στα 1234 μέτρα οι κορυφές της παπούτσας στα Δυτικά με υψόμετρο στα 1554 μέτρα. Το φράγμα δε της Γερμασόγιας τροφοδοτήθηκε από δύο χειμάρους που διασχίζουν το χωριό καθώς και από το Αρκάκι της Παπούτσας.
Λόγο της μορφολογίας του Εδάφους δέν έχει μεγάλη ανάπτυξη η γεωργία. Η καλιεργήσημη Γή είναι πολύ περιορισμένη καθώς και οι ποσότητες νερού στην περιοχή είναι πολύ λίγοι λόγοι του ότι τα γύρω χωριά που ασχολούνται με την καλλιέργειά τους κάνουν πολλές διατρήσεις και ετσι οι πηγές στην περιοχή του χωριού αρχίζουν να στερούνται. Οι κάτοικοι ο ένας μετά τον άλλον φεύγουν, για να βρουν ένα καλύτερο μέλλον.
Το χωριό υφίστατο κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας είχε παραχωρηθεί, κατά τον ντε Μας Λατρί, αρχικά στους Ναΐτες ιππότες όμως μετά τη διάλυση του τάγματος τους, στις αρχές του 14ου αιώνα, το χωριό περιήλθε μαζί με άλλα στην κατοχή των Ιωαννιτών Ιπποτών που τους είχαν το Κολόσσι.
Το χωριό συνδέεται οδικός στα νότια με τον Αρακάπα στον Βορρά με την Παλαιχώρη το Καμπή και το Φαρμακά στα Ανατολικά με τη μελήνη και στα Δυτικά με τον Άγιο Κωνσταντίνο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία των απογραφών του πληυσμού έχουν ως ακολούθως………
- Ονομα
Μια φορά λένε ότι υπήρχαν τρεις βοσκοί και καθημερινά βοσκούσαν τα γίδια τους στην περιοχή. Έκτισαν τις καλύβες τους εκεί και μετά ήρθαν κι άλλοι, κι έτσι κτίστηκε το χωριό μου. Κάποτε λένε ότι περνούσε από το βουνό μια βασίλισσα με το άλογο της. Το άλογο σκόνταψε σε μια μεγάλη πέτρα και η βασίλισσα έχασε το δακτυλίδι της κάτω από αυτή. Η βασίλισσα έλεγε «Σήκω πέτρα , σήκω πέτρα.». Από αυτή την φράση πήρε το όνομα του το χωριό μας, «Συκόπετρα»
Μια άλλη εκδοχή λέει ……..
Μια άλλη εκδοχή λέει πως, κάποτε περνούσε από το χωριό μας μια βασίλισσα που την έλεγαν Ναυσικά με την συνοδεία της. Καθώς περνούσε από τα χείλη του γκρεμού το άλογό της σκόνταψε και η βασίλισσα έπεσε και πέθανε. Τότε το χωριό το ονόμασαν Ναυσικόπετρα. Όμως για περισσότερη ευκολία στην προφορά έφυγαν το Ναυσικά και άφησαν το Συκόπετρα.….
- Λίγα ακόμη λόγια για το Χωριό
Στο χωριό κατοικούν σήμερα περίπου πενήντα κάτοικοι. Οι πιο πολλοί είναι ηλικιωμένοι αλλά υπάρχουν και λίγοι νέοι. Όμως, τις αργίες και τα Σαββατοκύριακα έρχονται για ξεκούραση αρκετοί απόδημοι.
Αρκετοί κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Καλλιεργούνται εσπεριδοειδή όπως μανταρίνια και πορτοκάλια. Άλλοι πηγαινοέρχονται στη Λεμεσό για δουλειά.
Στο χωριό δεν γίνονται πολλές εκδηλώσεις. Μια εκδήλωση είναι η χοροεσπερίδα που διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι. Εκεί ο κόσμος ξεχνάει όλες του τις σκοτούρες και διασκεδάζει τραγουδώντας και τρώγοντας.
Άλλη εκδήλωση γίνεται συνήθως τη μέρα του Πάσχα στην πλατεία του χωριού. Εκεί, μαζεύονται οι κάτοικοι και παίζουνε διάφορα παραδοσιακά παιχνίδια. Επίσης τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά. Την νύκτα του Πάσχα όταν πηγαίνουμε στην εκκλησία ανάβουμε μια μεγάλη φωτιά που την λέμε λαμπρατζιά. Οι πιο μεγάλη ρίχνουν πυροτεχνήματα και γεμίζουν τον ουρανό με πολύχρωμα φωτάκια.
Τον τελευταίο καιρό δημιουργήθηκε και Κέντρο Νεότητας που έχει βασικό στόχο με διάφορες εκδηλώσεις να δώσει ζωή στο χωριό.
Εύχομαι στο μέλλον να έρθουν να κατοικήσουν περισσότερες οικογένειες για να κρατηθεί ζωντανό το όμορφο χωριό μας.