Μια φορά λένε ότι υπήρχαν τρεις βοσκοί και καθημερινά βοσκούσαν τα γίδια τους στην περιοχή. Έκτισαν τις καλύβες τους εκεί και μετά ήρθαν κι άλλοι, κι έτσι κτίστηκε το χωριό μου. Κάποτε λένε ότι περνούσε από το βουνό μια βασίλισσα με το άλογο της. Το άλογο σκόνταψε σε μια μεγάλη πέτρα και η βασίλισσα έχασε το δακτυλίδι της κάτω από αυτή. Η βασίλισσα έλεγε «Σήκω πέτρα , σήκω πέτρα.». Από αυτή την φράση πήρε το όνομα του το χωριό μας, «Συκόπετρα»
Μια άλλη εκδοχή λέει ……..
Μια άλλη εκδοχή λέει πως, κάποτε περνούσε από το χωριό μας μια βασίλισσα που την έλεγαν Ναυσικά με την συνοδεία της. Καθώς περνούσε από τα χείλη του γκρεμού το άλογό της σκόνταψε και η βασίλισσα έπεσε και πέθανε. Τότε το χωριό το ονόμασαν Ναυσικόπετρα. Όμως για περισσότερη ευκολία στην προφορά έφυγαν το Ναυσικά και άφησαν το Συκόπετρα.
Λίγα ακόμη λόγια για το Χωριό
Στο χωριό κατοικούν σήμερα περίπου πενήντα κάτοικοι. Οι πιο πολλοί είναι ηλικιωμένοι αλλά υπάρχουν και λίγοι νέοι. Όμως, τις αργίες και τα Σαββατοκύριακα έρχονται για ξεκούραση αρκετοί απόδημοι.
Αρκετοί κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Καλλιεργούνται εσπεριδοειδή όπως μανταρίνια και πορτοκάλια. Άλλοι πηγαινοέρχονται στη Λεμεσό για δουλειά.
Στο χωριό δεν γίνονται πολλές εκδηλώσεις. Μια εκδήλωση είναι η χοροεσπερίδα που διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι. Εκεί ο κόσμος ξεχνάει όλες του τις σκοτούρες και διασκεδάζει τραγουδώντας και τρώγοντας.
Άλλη εκδήλωση γίνεται συνήθως τη μέρα του Πάσχα στην πλατεία του χωριού. Εκεί, μαζεύονται οι κάτοικοι και παίζουνε διάφορα παραδοσιακά παιχνίδια. Επίσης τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά. Την νύκτα του Πάσχα όταν πηγαίνουμε στην εκκλησία ανάβουμε μια μεγάλη φωτιά που την λέμε λαμπρατζιά. Οι πιο μεγάλη ρίχνουν πυροτεχνήματα και γεμίζουν τον ουρανό με πολύχρωμα φωτάκια.
Τον τελευταίο καιρό δημιουργήθηκε και Κέντρο Νεότητας που έχει βασικό στόχο με διάφορες εκδηλώσεις να δώσει ζωή στο χωριό.
Εύχομαι στο μέλλον να έρθουν να κατοικήσουν περισσότερες οικογένειες για να κρατηθεί ζωντανό το όμορφο χωριό μας.